«Η ζωγραφική του Ανδρέα Βεντούρη αποτελεί μια βαθιά μελέτη του φωτός που αναδύεται μέσα από τη σιωπή των εγκαταλελειμμένων χώρων. Εστιάζοντας σε εσωτερικά εργοστασίων, έρημες κατοικίες και σιδηροδρομικούς σταθμούς, το έργο του αποκαλύπτει τη μεταφυσική φύση αυτών των περιβαλλόντων, μετατρέποντας την ψυχρή αρχιτεκτονική σε ένα πεδίο υπαρξιακής αναζήτησης.

Μέσα από μια σύγχρονη προσέγγιση του sfumato, ο Βεντούρης χρησιμοποιεί το χρώμα όχι για να περιγράψει την ύλη, αλλά για να την αποϋλοποιήσει. Οι “χρωματικές αναπνοές” και οι τονικές του διαβαθμίσεις ανακαλούν μια αίσθηση απεραντοσύνης (l’immensité), όπου οι συμπαγείς δομές μοιάζουν να διαλύονται σε μια ατμόσφαιρα μυστηρίου. Η τέχνη του είναι ένας διαρκής διάλογος μεταξύ φωτός και σκιάς· μια αποκάλυψη της πνευματικότητας που λανθάνει μέσα στα ερείπια του βιομηχανικού τοπίου.»